Pamiętaj o złotej zasadzie: płytka trzyma się tak dobrze, jak dobrze trzyma się podłoże, do którego ją przyklejasz. Wielokrotnie widziałem, jak ludzie kładli nowy gres na starej farbie olejnej w kuchni, bo "przecież się trzyma". No i trzymało się… przez dwa miesiące. Potem płytki odeszły razem z tą farbą, a inwestor musiał kupować wszystko od nowa.
Przygotowanie podłoża pod płytki zaczynamy od totalnych podstaw: czyszczenia. Podłoże musi być suche, stabilne i bez grama kurzu. Jeśli masz na podłodze resztki starego kleju, musisz je skuć. Nie ma przebacz. Szlifierka do betonu z odciągiem pyłu w Castoramie kosztuje parę groszy za dobę wypożyczenia, a oszczędzi ci dni skrobania dłutem.
Spis treści:
Ocena podłoża, czyli czy twoja ściana to nie piasek?
Zanim otworzysz pierwszy worek z chemią, zrób test "paznokcia i młotka". Przejedź czymś ostrym po tynku. Jeśli tynk się sypie jak piasek na plaży w Jastarni, to masz problem. Na takim podłożu nic nie będzie siedzieć stabilnie. Wtedy musisz użyć gruntów głęboko penetrujących, które "skleją" ten piasek w jedną masę.
Kolejna sprawa to stabilność. Jeśli stoisz na środku pokoju i żyrandol się trzęsie, to podłoga pracuje. Na uginających się deskach czy starych płytach OSB bez wzmocnienia kafelki po prostu popękają na fugach. W takim przypadku musisz zastosować specjalne maty odsprzęgające albo wylać solidną warstwę wzmocnioną włóknami.
Gruntowanie (Atlas, Bolix czy Greinplast?)
Grunt to nie jest "taka tam woda". To most między starą ścianą a nowym klejem. Wybór masz spory, ale trzymaj się sprawdzonych marek.
- Atlas Uni-Grunt: Klasyka, którą kupisz w każdej Mrówce. Dobry do chłonnych podłoży (gazobeton, tynki gipsowe). Kosztuje ok. 50-70 zł za 5 litrów.
- Bolix OP: Świetny grunt pod trudniejsze tematy, bardzo dobrze wyrównuje chłonność.
- Greinplast U: Solidny wybór, który sprawia, że klej nie wysycha zbyt szybko, co daje ci czas na poprawki przy układaniu.
Z mojego doświadczenia wynika, że najczęstszy błąd to gruntowanie "na raz" bardzo chłonnych ścian. Gazobeton (suporex) potrafi wypić grunt i prosić o jeszcze. Gruntuj do skutku, aż powierzchnia przestanie być matowa i zacznie delikatnie "szklić" pod światło. To jak malowanie na brudnej ścianie (bez gruntu klej odda wodę do ściany i spali się, zamiast związać).
Wylewka samopoziomująca (kiedy jest niezbędna i ile kosztuje?)
Jeśli twoja podłoga przypomina mapę Tatr, zapomnij o równaniu klejem. Klej kosztuje 60-100 zł za worek, a wylewka samopoziomująca (np. Atlas SMS 30) ok. 40-55 zł. Rachunek jest prosty. Poza tym, kładzenie płytek na 2 cm kleju to proszenie się o uskoki na łączeniach (klej przy wysychaniu kurczy się i wciąga płytkę).
Robocizna za wylanie samopoziomu to zazwyczaj 30 do 50 zł za m2. Możesz to zrobić sam, ale potrzebujesz drugiej osoby do mieszania i odpowietrzania wałkiem z kolcami. Czas schnięcia? Zazwyczaj po 4-6 godzinach możesz już po tym chodzić, ale z płytkami czekaj min. 24-48h w zależności od grubości warstwy.
Układanie "płytka na płytkę" (czy to ma sens?)
Czasami nie chcesz skuwać starej terakoty, bo to tona gruzu i tydzień hałasu. Da się to zrobić, ale pod jednym warunkiem: stare płytki muszą siedzieć "na mur". Opukaj każdą rączką od młotka. Jeśli słyszysz głuchy dźwięk, to znaczy, że pod spodem jest pusta przestrzeń i nowa warstwa tam nie wytrzyma.
W systemie "płytka na płytkę" najważniejszy jest grunt kontaktowy (tzw. betonkontakt), np. Atlas Grunto-Plast. Ma on w sobie piasek kwarcowy, który robi na śliskiej płytce chropowatą powierzchnię. Bez tego klej spłynie jak woda po szybie. Sam kiedyś tak robiłem w remontowanym biurze i trzyma do dziś, ale podłoże musi być odtłuszczone (umyj je dwa razy wodą z detergentem albo acetonem).
