Z okapu zwisa wybrzuszony panel, z desek schodzi farba płatami albo w szczelinie przy ścianie zagnieżdżają się szerszenie. Tak podbitka dachowa przypomina o sobie po kilku latach, choć wcześniej oglądało się ją raz, przy wyborze koloru. Podbitka rzadko psuje się sama z siebie. Najczęściej psuje ją woda z rynny, brak luzu na ruchy termiczne albo to, że ktoś zamknął nią wlot powietrza pod dach.
Spis treści:
- Podbitka ma cztery zadania, a jedno z nich psuje się najczęściej
- PVC, blacha i drewno starzeją się każde inaczej
- PVC pracuje najmocniej z trzech materiałów
- Blacha jest najtrwalsza, jeśli zabezpieczysz krawędzie cięcia
- Drewno wymaga malowania co 3-5 lat
- Rynna, pas nadrynnowy i deska czołowa chronią podbitkę przed wodą
- Montaż decyduje o trwałości bardziej niż materiał
Podbitka ma cztery zadania, a jedno z nich psuje się najczęściej
Podbitka to okładzina spodniej strony okapu, czyli wysuniętych poza ścianę końców krokwi. Zakrywa krokwie i ocieplenie od spodu, chroni drewno więźby przed deszczem zacinającym od dołu i nie wpuszcza ptaków, owadów ani kun pod pokrycie. Czwarte zadanie jest najważniejsze: przy dachu wentylowanym okap jest wlotem powietrza, które płynie pod pokryciem lub nad ociepleniem i wychodzi kalenicą.
Szczelna podbitka bez perforacji i bez szczeliny przy ścianie odcina ten dopływ, a wilgoć z poddasza zostaje pod membraną i w deskowaniu. W praktyce przyjmuje się, że wlot powietrza przy okapie dachu wentylowanego powinien mieć przekrój czynny rzędu 200 cm² na każdy metr okapu; dokładną wartość podaje projekt dachu i producent membrany.
PVC, blacha i drewno starzeją się każde inaczej
| Cecha | PVC | Blacha | Drewno |
|---|---|---|---|
| Cena materiału | najniższa | średnia do wysokiej | średnia, plus koszt malowania |
| Konserwacja | mycie | mycie, zaprawki na krawędziach | malowanie co 3-5 lat |
| Ruchy termiczne | duże | średnie | niewielkie, za to pracuje od wilgoci |
| Odporność na uderzenia | słaba na mrozie | dobra, ale wgniecenia zostają | dobra |
| Najczęstsza usterka | falowanie, wypadanie z listew | korozja krawędzi cięcia | łuszczenie powłoki, gnicie przy rynnie |
| Naprawa | wymiana panelu, jeśli kolor dostępny | wymiana panelu lub kasety | wymiana deski i malowanie |
Kwoty za metr w hurtowniach mocno się różnią zależnie od systemu i regionu, a do materiału dochodzi ruszt, listwy systemowe i robocizna, więc wycenę bierze się od razu na cały okap. Najtańsza w zakupie jest zwykle podbitka z PVC; po doliczeniu kolejnych malowań w ciągu 20 lat drewno często wychodzi drożej od blachy.
PVC pracuje najmocniej z trzech materiałów
Panele sofitowe z PVC, pełne i perforowane, wpina się w listwy startowe i narożne. Są lekkie, nie wymagają malowania i szybko się je montuje, dlatego to najczęstszy wybór na nowych domach. Ich największa wada to rozszerzalność cieplna: PVC wydłuża się kilka razy bardziej niż stal, a panel o długości 4 m między mroźną nocą a słoneczną elewacją zmienia długość o około 1 cm. Przybity na sztywno albo wsunięty w listwy bez luzu latem faluje i wybrzusza się, a zimą wyskakuje z listew. Ciemne panele nagrzewają się mocniej, więc pracują bardziej i szybciej blakną, a na mrozie PVC robi się kruche i pęka od uderzenia drabiną.
Blacha jest najtrwalsza, jeśli zabezpieczysz krawędzie cięcia
Panele albo kasety sofitowe ze stali powlekanej lub aluminium dobiera się zwykle w kolorze pokrycia i rynien. Nie wymagają malowania, nie falują jak PVC i są odporne na uderzenia oraz ptaki. Słabe punkty są dwa. Krawędzie cięcia stali nie mają powłoki i zaczynają rdzewieć, jeśli nie dostaną lakieru zaprawkowego, a cięcie szlifierką wbija w powłokę opiłki, które po kilku tygodniach zostawiają rdzawe kropki. Wgniecenia w blasze zostają na zawsze, a zbyt mocno dokręcone wkręty sprawiają, że panele stukają przy zmianach temperatury.
Drewno wymaga malowania co 3-5 lat
Profilowane deski sosnowe lub świerkowe dają najcieplejszy wygląd i pasują do domów z drewnianymi elementami elewacji. Są też najłatwiejsze w naprawie, bo pojedynczą deskę wymienia się bez części systemowych. Lazura albo farba wytrzymuje na podbitce 3-5 lat, na stronie południowej i zachodniej krócej. Deski impregnuje się ze wszystkich stron przed montażem, łącznie z czołami, bo przez nie najszybciej wnika woda; deska zawilgocona przez nieszczelną rynnę sinieje i gnije w kilka sezonów. Dobór i odnawianie powłoki opisuje tekst o lazurze do drewna.
Rynna, pas nadrynnowy i deska czołowa chronią podbitkę przed wodą
Haki rynnowe montuje się przed podbitką, do krokwi, łaty albo deski czołowej, z właściwym spadkiem rynny; podbitka nie może blokować dostępu do haków przy przyszłej wymianie rynien. Pas nadrynnowy musi wchodzić do rynny, żeby woda spływająca z membrany i pokrycia nie trafiała na deskę czołową. Deska czołowa albo obróbka z blachy zakrywa końce krokwi i krawędź podbitki od frontu, a na szczytach wiatrownica zachodzi na podbitkę i domyka szczelinę od góry.
Gdy rynna przecieka na złączach albo pas nadrynnowy nie wprowadza wody do rynny, woda spływa po desce czołowej na podbitkę: drewno gnije, PVC brudzi się zaciekami, blacha rdzewieje od środka. Jak różnie starzeją się rynny, pokazuje porównanie systemu rynnowego z PVC i stali, a spadek i rozstaw haków opisuje tekst o montażu rynien.

Montaż decyduje o trwałości bardziej niż materiał
- Ruszt z łat o rozstawie zwykle 40-60 cm, wypoziomowany, ze szczeliną wentylacyjną przy ścianie.
- Listwy systemowe: startowe, narożne i przyścienne, przy PVC i blasze z luzem na ruchy termiczne.
- Siatka przeciw owadom w szczelinie przy ścianie i perforacja w panelach tam, gdzie potrzebny jest wlot powietrza.
Po 10-20 latach wracają zawsze te same usterki: zapchana pajęczynami i kurzem perforacja, przez którą poddasze zaczyna się pocić, gniazda os i szerszeni w szczelinach bez siatki, uszkodzenia od kun i ptaków tam, gdzie podbitka nie domyka okapu, i gnijąca deska przy przeciekającej rynnie. Tę ostatnią wymienia się dopiero po usunięciu przecieku, inaczej za dwa sezony wraca się w to samo miejsce.




